Βότανα: ένας θησαυρός στη διατροφή μας

By : | 0 Σχόλια | On : Δεκεμβρίου 11, 2013 | Κατηγορία : Αφιέρωμα

Τα Βότανα είναι αυτοφυή φυτά που αναπτύσσονται σε διαφορετικές συνθήκες το καθένα. Είναι ένα θαύμα της φύσης που μπορούν να μας ανακουφίσουν, να μας ομορφύνουν, να μας γιατρέψουν και να μας προσφέρουν απίστευτες εμπειρίες γεύσης. 

Πάμε να ταξιδέψουμε στον κόσμο των βοτάνων λοιπόν…

1) Αγαποβότανο (ή αμάραντος): Γνωστό και σαν το βοτάνι της Παναγιάς. 

TeucriumPolium

Είναι αυτοφυές, βρίσκεται σε βραχώδεις και ξηρές περιοχές της Μεσογείου. Τα άνθη του είναι μικρά λευκά και άοσμα.

Η λαϊκή παράδοση μας λέει ότι εάν βράσει γίνεται ένα ισχυρό βότανο που μπορεί να προκαλέσει τον έρωτα. Οι Αρχαίοι Έλληνες το χρησιμοποιούσαν ως φάρμακο σε παθήσεις του στομάχου και κατά του πυρετού. Κατά άλλους πάλι είναι εξαιρετικό φάρμακο για διαβητικούς όμως μια έρευνα που διενεργήθηκε το 2003 απέτυχε να το αποδείξει. Σήμερα πολλοί πιστεύουν στις αντισπασμωδικές ιδιότητες του αγαποβότανου.

2) Αλόη

200px-Aloe_Vera

 

Κατάγεται από τη Βόρεια Αφρική, τις Κανάριους Νήσους και το Πράσινο Ακρωτήρι Τα φύλλα είναι παχιά και σαρκώδη, πράσινα προς το πράσινο-γκρι, με ορισμένες ποικιλίες να εμφανίζουν λευκά στίγματα στις επιφάνειες των φύλλων.  Το περίγραμμα των φύλλων έχει μικρά λευκά αγκάθια. Ο κρίνος της ερήμου Aloe Vera καλλιεργείται εδώ και χιλιάδες χρόνια λόγω των πολυάριθμων συστατικών του.

Η αλόη η γνησία όταν τεμαχιστεί εκκρίνει δύο υγρά, τα οποία έχουν διαφορετικές επιδράσεις και ιδιότητες. Ο κιτρινο-πράσινος χυμός ο οποίος ως επί το πλείστον εκκρίνεται όταν κοπεί η πράσινη επιφάνεια του φύλλου είναι ερεθιστικός. Αυτός περιέχει την αλοΐνη η οποία έχει όμοια σύνθεση με το κόμμι. Από την άλλη, το διαφανές υγρό που εκκρίνεται από το εσωτερικό του φύλλου, είτε αυτό τεμαχιστεί ή συνθλιβεί, είναι καταπραϋντικό και λέγεται ότι βοηθά στην επούλωση.
Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου και συνίσταται για:

Αθλητικές κακώσεις, αιμορροΐδες, ακμή, αναζωογόνηση μαλλιών και δέρματος κεφαλής, αναιμία, αντιμετώπιση συνεπειών της ακτινοβολίας, αλλεργίες-μυκητιάσεις, αφυδατωμένο ή γερασμένο δέρμα, δυσπεψία, στομαχικές διαταραχές, άσθμα, βρογχίτιδα, διαβήτης, φλεγμονές, προστάτης, υπέρταση, χολιστερίνη κ.α.

3) Άνηθος

250px-Dill

Είναι ιθαγενές, μονοετές φυτό των Μεσογειακών χωρών. Τα φύλλα του είναι νηματώδη. Οι περισσότεροι καλλιεργούμε στον κήπο μας άνηθο τους καλοκαιρινούς μήνες. Το χρησιμοποιούμε στη μεσογειακή διατροφή σε σαλάτες, σούπες, διάφορες σάλτσες. Η δράση του θεωρείται ευεργετική κατά διαφόρων κολικών, ενώ χρησιμοποιείται και ως διουρητικό και τονωτικό.

4) Βανίλια

350px-Vanilla_planifolia_1

 

Η Βανίλια χρησιμοποιούνταν για τον αρωματισμό  της σοκολάτας, ενός αφεψήματος των Αζτέκων, αιώνες πριν ο Κορτές το δοκιμάσει στην αυλή του Μοντεζούμα, σύντομα μετά από αυτό η βανίλια έγινε πολύ δημοφιλής στην Ευρώπη. Είναι φυτό με μακρύ, σαρκώδη αναρριχητικό βλαστό ο οποίος προσκολλάται στα δένδρα με εναέρια ριζίδια, έχει επίσης και ρίζες που εισχωρούν στο έδαφος.  

Σήμερα χρησιμοποιούμε τη σκόνη βανίλιας (βανιλλίνη) αλλά και την υγρή μορφή της στη ζαχαροπλαστική και στην αρτοποιία. σε προϊόντα σοκολάτας, παγωτά και ροφήματα. Στην αρωματοθεραπεία χρησιμοποιείται η βανίλια καθώς λέγεται ότι βελτιώνει τη διάθεσή μας και μας χαλαρώνει.

Σε άλλο πείραμα, του λονδρέζικου νοσοκομείου «St. George’s», χρησιμοποίησαν έμπλαστρα βανίλιας σε ομάδα ανθρώπων που ήταν σε δίαιτα και παρατήρησαν ότι το άρωμά της προωθεί την απώλεια βάρους, μειώνοντας σημαντικά την όρεξη για γλυκά – κάτι που λέγεται ότι ισχύει και για τα κεριά βανίλιας, δίχως να έχει αποδειχτεί επιστημονικά.

O κύριος χαρακτηρισμός της βανίλιας ως αφροδισιακού την ακολουθεί από την εποχή των Αζτέκων και επισφραγίστηκε από έρευνα του νευρολόγου Άλαν Χιρς στο Σικάγο, που απέδειξε την προτίμηση (τον ερωτικό ερεθισμό για την ακρίβεια) των ενήλικων ανδρών στη μυρωδιά της, σε σχέση με άλλες γλυκές μυρωδιές, όπως της λεβάντας, της κολοκυθόπιτας, της μαύρης γλυκόριζας και των ντόνατς. Επιπλέον, η βανίλια βοηθά τη χώνεψη, ανακουφίζει τις στομαχικές διαταραχές και τονώνει το νευρικό σύστημα. Επίσης, η βανίλια είναι πλούσια σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β (νιασίνη, ριβοφλαβίνη, πυριδοξίνη) και σε μαγνήσιο, τα οποία βελτιώνουν την πνευματική διαύγεια και μνήμη. Τέλος, το αυξημένο περιεχόμενο της βανίλιας σε μαγγάνιο και χαλκό συμβάλλει στην ανάπτυξη και διατήρηση της υγείας των οστών και των μυών, καθώς επίσης και ενισχύει την αντιοξειδωτική άμυνα του οργανισμού.

5) Βασιλικός

250px-Basilikos

Ο βασιλικός είναι αρωματικό ετήσιο, ποώδες φυτό. Η καταγωγή του είναι από την Ινδία και το Ιράν και σήμερα καλλιεργείται σε πολλές περιοχές του κόσμου. Η ονομασία «βασιλικός» του αποδόθηκε καθώς, σύμφωνα με θρύλο, φύτρωσε στο σημείο όπου ο Μέγας Κωνσταντίνος και η μητέρα του Αγία Ελένη ανακάλυψαν τον Τίμιο Σταυρό. Είναι στενά συνδεδεμένος με τη χριστιανική μας παράδοση.

Στην Ελλάδα είναι από τα πιο κοινά μας οικιακά φυτά. Χρησιμοποιείται στη λαϊκή φαρμακευτική ως βότανο καθώς πιστεύεται πως είναι καλό διουρητικό, καταπραΰνει το στομαχόπονο και τον πονοκέφαλο ενώ στην αρχαιότητα τον χρησιμοποιούσαν ως επίθεμα μετά από δάγκωμα εντόμου, σκορπιού ή και φιδιού. Στη μαγειρική το χρησιμοποιούμε πολύ συχνά καθώς αρωματίζει διάφορα ψητά, σαλάτες, βραστά, κοκκινιστά, σούπες κ.τ.λ. ενώ ταιριάζει πολύ σε σάλτσες που έχουν ως βάση τη φρέσκια ντομάτα. 

 6) Βάλσαμο

250px-Saint_johns_wart_flowers (1)

Είναι γνωστό σαν βαλσαμόχορτο ή σπαθόχορτο. Τα φύλλα του Βάλσαμου είναι φωτεινά κίτρινα-πορτοκαλί και τα πέταλα συνήθως κίτρινα.

Το υπερικό ή βαλσαμόχορτο απασχόλησε τη θεραπευτική από την αρχαιότητα: ο Γαληνός και ο Διοσκουρίδης  το αναφέρουν ως διουρητικό, επουλωτικό, εμμηναγωγό, αιμοστατικό.Στην αρχαιότητα το χρησιμοποιούσαν ως επουλωτικό στις πληγές που γινόντουσαν από τα σπαθιά, εξ ου κι η ονομασία του σπαθόχορτο.

Σήμερα το χρησιμοποιούμε

– Ως έκχυμα: συνήθως ένα κουταλάκι του γλυκού ξερά τριμμένα φύλλα και άνθη σε μία κούπα καυτό νερό, που αφήνεται για 10 με 15 λεπτά για να περάσουν όλα τα συστατικό του φυτού στο νερό, από μία μέχρι τρεις φορές την ημέρα, κατόπιν συμβουλής γιατρού, φαρμακοποιού ή ειδικού.
– Σε κάψουλες ή χάπια, κατόπιν συμβουλής γιατρού ή φαρμακοποιού.
– Σε αλκοολούχο βάμμα, κατόπιν συμβουλής γιατρού ή φαρμακοποιού.

Θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί όμως καθώς μπορεί η λανθασμένη χρήση του να επηρεάσει το ήπαρ και τη λειτουργία κάποιων ενζύμων. 

7) Γλυκάνισος

800px-IMG_1076aw

Είναι φυτό ποώδες, μονοετές που καλλιεργείται από την αρχαία εποχή. Το γλυκάνισο έχει άνθη μικρά λευκά σε σκιάδια αρκετά μεγάλα, φύλλα με μεγάλες στρογγυλές περιφέρεις και τρεις λοβούς, στέλεχος με λεπτές ραβδώσεις, διακλαδιζόμενο, καρπό αυγοειδή και χνουδωτό. 

Είναι ένα θερμαντικό, διεγερτικό χόρτο, το οποίο βελτιώνει την πέψη, δρα ευεργετικά στο συκώτι και το κυκλοφοριακό σύστημα και έχει αποχρεμπτική και οιστρογονική δράση. Είναι αρκετά αποτελεσματικό μέσο ενάντια στους σπασμούς-κολικούς των εσωτερικών μυών (του στομάχου και των εντέρων), αυξάνει την αποβολή αερίων των εντέρων και την περισταλτικότητα τους, χρησιμοποιείται ενάντια στο άσθμα,στον βήχα και τον ερεθισμό των άνω αναπνευστικών οδών, στην βραχνάδα της φωνής, σαν εφιδρωτικό και αντιπυρετικό μέσο. Συστήνεται στις μητέρες που θηλάζουν γιατί αυξάνει το γάλα αλλά και σαν διουρητικό μέσο στις ασθένειες των νεφρών, του συκωτιού και του παγκρέατος. Εξωτερικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά της ψωρίασης.

Χρήση: Βράζοντας αποξηραμένους καρπούς από γλυκάνινσο σε νερό μπορούμε να ετοιμάσουμε ένα αφέψημα το οποίο αποτελεί ένα ήπιο καθαρτικό. Επίσης, παρασκευάζεται ως έγχυμα (Πριν τη χρήση συνθλίβουμε ελαφρά τους σπόρους για να ελευθερωθούν τα πτητικά έλαια. Ρίχνουμε ένα φλιτζάνι βραστό νερό σε 1-2 κουταλιές του τσαγιού σπόρους και το αφήνουμε σκεπασμένο για 10-15 λεπτά). Αλλά και με την κατάλληλη πολτοποίηση μπορεί να χρησιμοποιηθεί και εξωτερικά.

8) Δίκταμο

IMG_20131211_134506

Είναι ένα φυτό που συναντάται στην Κρήτη και χρησιμοποιείται ως ρόφημα. Τα φύλλα του είναι χνουδωτά και έχουν χρώμα γκριζοπράσινο

Το δίκταμο έχει αντισηπτική δράση, τονωτική και αντισπασμωδική. Χρησιμοποιείται για την επούλωση των τραυμάτων, ως καταπραϋντικό του πεπτικού συστήματος, καθώς και κατά της γρίπης και του κρυολογήματος. Δρα σπασμολυτικά και συμβάλει στην πρόληψη και στην αντιμετώπιση των κυκλοφορικών και καρδιολογικών προβλημάτων, ανακουφίζει από πονοκεφάλους, και στομαχικές διαταραχές, πονόδοντους και αποστήματα. Ενεργεί επίσης, ως αντιδιαβητικό, εμμηναγωγό αλλά και ως αφροδισιακό (στην Κρήτη το αναφέρουν και ως «έρωντα»).

9) Δάφνη

IMG_20131211_135248

Ένα αρωματικό φυτό που καλλιεργείται και στη χώρα μας.

Τα φύλλα του φυτού τα χρησιμοποιούμε στη μαγειρική για να νοστιμεύσουμε φαγητά όπως τα όσπρια και στη συσκευασία ξηρών καρπών, όπως σύκα ή σταφίδες. 

Η δάφνη χρησιμοποιείται επίσης και ως:

Αφέψημα: Βράζουμε για κάθε φλιτζάνι νερό, 2-3 φυλλαράκια δάφνης για δέκα λεπτά. Οι ειδικοί πιστεύουν πως μπορεί να λειτουργήσει ως απίθανο καταπραϋντικό, να καταπολεμήσει την αϋπνία και να αποβάλει την ένταση της ημέρας.

Εκχύλισμα: Το εκχύλισμα της δάφνης καταπολεμά τα φουσκώματα, ανοίγει την όρεξη και τονώνει τα τεμπέλικα στομάχια. Αντισηπτική, είναι πολύτιμη για το συνάχι και τη βρογχίτιδα.

Δαφνέλαιο: Το δαφνέλαιο είναι μια εκπληκτική πρώτη ύλη ενάντια σε θλάσεις των μυών και ρευματισμούς.

 10)  Δεντρολίβανο

350px-Rosemary_bush

Το δεντρολίβανο είναι ένας αρωματικός και αειθαλής θάμνος που ευδοκιμεί σε μεσογειακά κλίματα. 

Οι τρυφεροί βλαστοί και τα φύλλα του δενδρολίβανου χρησιμοποιούνται ως αρωματικό σε πολλά φαγητά. Στα ψητά δίνει μία ιδιαίτερη γεύση. Στη ζαχαροπλαστική το χρησιμοποιούμε κυρίως στα γλυκά του κουταλιού και στις μαρμελάδες.

Μερικές από τις ευεργετικές ιδιότητες του δεντρολίβανου:

– Το δεντρολίβανο είναι θερμαντικό και διεγείρει την κυκλοφορία του αίματος προς τον εγκέφαλο και βελτιώνει τη συγκέντρωση και τη μνήμη.

– Είναι χρήσιμο για τους νευρικούς πονοκεφάλους και τις ημικρανίες.

– Ενισχύει την ανάπτυξη της τριχοφυΐας, ενισχύοντας την κυκλοφορία του αίματος στο τριχωτό της κεφαλής.Τα φύλλα του δεντρολίβανου, μαζί με ρίζες τσουκνίδας και ρίζες λάπατου, μουσκεμένες σε οινόπνευμα, βοηθούν να προκαλούν τριχοφυΐα κάνοντας εντριβές στο τριχωτό μέρος του κεφαλιού.

– Ανεβάζει τη διάθεση και είναι χρήσιμο σε περιπτώσεις κατάθλιψης ήπιας έως μετρίως σοβαρής μορφής.

– Τα μπάνια που γίνονται με αφέψημα δεντρολίβανου βοηθούν αυτούς που υποφέρουν από ρευματισμούς στις αρθρώσεις.

– Είναι αποχρεμπτικό και βοηθάει στο βήχα στο άσμα σε βρογχίτιδες και στη γρίπη.

– Η σκόνη από τα κονιορτοποιημένα φύλλα του δεντρολίβανου επουλώνει τις πληγές.

– Το αφέψημα του δεντρολίβανου είναι και κατά της λιποθυμίας και των ζαλάδων.

– Κοπανισμένο φρέσκο δεντρολίβανο κάνοντάς το κατάπλασμα ξεραίνει τις αιμορροΐδες.

– Βοηθάει στην υπερκόπωση, στην αδυναμία και στην πρόληψη του εγκεφαλικού επεισοδίου.

– Βρασμένο δεντρολίβανο με κρασί βοηθάει στον ύπνο.

Γενικά θεωρείται αντιβακτηριδιακό, αντιμυκητιακό και αντιρρευματικό, τονωτικό της καρδιάς και της όρασης αλλά και κατά του διαβήτη.

11) Δυόσμος

200px-Minze

Ο δυόσμος είναι είδος μέντας το οποίο είναι ιθαγενές της Ευρώπης και της Νοτιοδυτικής Ασίας.

Η χρήση του είναι εσωτερική και εξωτερική.

Εσωτερική: είναι τονωτικό, χωνευτικό, καταπραϋντικό του στομάχου, αντισπασμωδικό, εναντίον του λόξιγκα, βοηθά στις ημικρανίες και στον πονόδοντο, αν μασήσουμε τα φύλλα. Τα φύλλα του χρησιμοποιούνται επίσης στη μαγειρική (κεφτέδες, σάλτσες, ξίδια κ.λπ.).

Τρόπος παρασκευής ροφήματος: για αφέψημα βράζουμε λίγα λεπτά μερικά φύλλα σε ένα μπρίκι νερό, το σουρώνουμε και το πίνουμε ζεστό με μέλι.
Για έγχυμα βάζουμε ένα κουταλάκι του γλυκού σε ένα μπρίκι καυτό νερό και το αφήνουμε μισή ώρα.

Εξωτερική: ανακούφιση προσφέρουν τα φρέσκα φύλλα, αν τα τρίψουμε στις κλειδώσεις που πονάνε, καθώς και στο μέτωπο σε περιπτώσεις πονοκεφάλου. Σε αποστήματα βάζουμε σκόνη από τριμμένα φύλλα. Ο δυόσμος χρησιμοποιείται επίσης στη σαπωνοποιία, τη μυροποιία, τη ζαχαροπλαστική κ.λπ.

Χρησιμοποιούμε τον αποξηραμένο ή και τον φρέσκο δυόσμο για να αρωματίσουμε διάφορα φαγητά όπως σούπες, σαρμαδάκια κλπ.

Για τους απρόκλητους επισκέτες

Αν έχεις ενδείξεις ότι στο σπίτι της πόλης ή το εξοχικό έχουν κάνει την εμφάνισή τους ποντίκια, τότε σκόρπισε φύλλα (προτιμότερο φρέσκα) δυόσμου στο διάβα τους. Καθώς τα τρωκτικά αντιπαθούν τη μυρωδιά του, θα μαζέψουν τα μπογαλάκια τους για να αναζητήσουν αλλού φωλιά.
Αν σε περιτριγυρίζουν κουνούπια, κάνε το όπως οι αρχαίοι: Τρίψε επάνω στο σώμα σου (χέρια, πόδια) φρέσκο δυόσμο. Αυτό θα απωθήσει τα ενοχλητικά έντομα, που επίσης αντιπαθούν τη μυρωδιά του.

12) Θυμάρι

280px-Thyme

Τα φύλλα του θυμαριού, όταν ξεραθούν, αποκτούν καφεπράσινο χρώμα και αναδύουν το άρωμα τους όταν θρυμματιστούν. Η γεύση τους είναι πολύ δυνατή, ελαφρώς καυστική και πλούσια. Μαζί με τους αποξηραμένους ανθούς χρησιμοποιούνται ως μπαχαρικό για τον αρωματισμό διαφόρων φαγητών σε ψάρια, κρέατα, σε διάφορες σάλτσες, σούπες κ.λ.π. 

Το θυμάρι είναι ιδιαίτερα αγαπητό στις μέλισσες και το θυμαρίσιο μέλι (χρησιμοποιείται στην ζαχαροπλαστική κυρίως) είναι εξαιρετικής ποιότητας.

Πολλά είναι τα οφέλη για τον οργανισμό από την κατανάλωση του θυμαριού και την επαρκή πρόσληψη θυμόλης που περιέχει ο θάμνος.

Αρχικά, σύμφωνα με επιστήμονες, η ένταξή του στη διατροφή είναι απαραίτητη για ανθρώπους που πάσχουν από υπόταση καθώς και για παιδιά που έχουν αναιμία.

Επιπλέον, το θυμάρι μπορεί να φανεί χρήσιμο σε συνηθισμένα συμπτώματα της γρίπης καθώς έχει εφιδρωτικές ιδιότητες, ρυθμίζοντας έτσι τα εκκρίματα όταν λ.χ. έχουμε καταρροή.

Τα οφέλη του όμως δεν τελειώνουν εδώ. Η θυμόλη συμβάλλει στην πέψη «δύσκολων» τροφών, όπως αυτές που περιέχουν πολλά λιπαρά. Ακόμη, η τονωτική και διεγερτική του δράση μπορεί να φανεί χρήσιμη σε όσους πάσχουν από άγχος, κατάθλιψη και πονοκεφάλους.

13) Κάρδαμο ή κακουλέ

ΚΑΡΔΑΜΟΣ11

Είναι αυτοφυές φυτό και τα φύλλα του φύονται κοντά στη βάση του. 

Το καρδάμωμο ή κακουλέ είναι μπαχαρικό που μπορεί να αρωματίζει το ντρέσινγκ μιας φρουτοσαλάτας ή τα τσουρέκια μας. Θα το συναντήσουμε στις σάλτσες μπάρμπεκιου, αλλά και σε σούπες θαλασσινών, ακόμα και λαχανικών. Επίσης ταιριάζει τέλεια με το κρασί, όπως και στο μέλι ή στις γλυκοπατάτες. Να μην ξεχάσουμε τις διαφόρων ειδών μαρινάδες και, φυσικά, το αγαπημένο ρυζόγαλο.

14) Λουίζα

270px-Aloysia_triphylla1

Στην Ελλάδα θα την βρούμε και με άλλα ονόματα όπως : λιππία ή κιτρίοσμος ή λεμονόχορτο, ακριβώς λόγω της «λεμονάτης» μυρωδιάς των ανθών και των φύλλων της, ενώ στην Κρήτη που την χρησιμοποιούν ιδιαίτερα, την αποκαλούν γοργογιάννη. Αναδίδει έντονο το άρωμα του λεμονιού ενώ η γεύση της ξινίζει, με ευχάριστο όμως τρόπο.

Οι ευεργετικές ιδιότητες της λουίζας:

  • Οι σπασμολυτικές της ιδιότητες βοηθούν σε στομαχικές διαταραχές όπως  δυσπεψία, μετεωρισμό, νεύρωση στομάχου, ημικρανίες και κολικούς του στομάχου και του εντέρου. 
  • Οι στυπτικές ιδιότητες της βοηθούν ως ένα βαθμό στο σταμάτημα της αιμορραγίας και την επούλωση των τραυμάτων, χρησιμοποιουμένη σαν βάμμα ή κομπρέσα στις πληγές.
  • Είναι αντιπυρετικό γιατί η διουρητική της δράση βοηθά στην εφίδρωση και την αποβολή του ιδρώτα με αποτέλεσμα την ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος, όταν χρησιμοποιείται σαν αφέψημα.
  • Η έντονη διουρητική-αποσυμφορητική της δράση βοηθά σε περιπτώσεις ατόμων με νεφρολιθιάσεις, με πρηξίματα στον υποδόριο ιστό λόγω κακής κυκλοφορίας του αίματος, με αρτηριακή πίεση που συνοδεύεται από έντονη κατακράτηση υγρών.
  • Οι μαλακτικές της ιδιότητες απαλύνουν το δέρμα που παρουσιάζει φλεγμονές και  ξηρότητα και οι καθαριστικές της ιδιότητες απομακρύνουν τους ρύπους του δέρματος και την καθιστούν ιδανική στην παρασκευή κρεμών και λαδιών προσώπου και σώματος.
  • Το έντονο άρωμα της βελτιώνει αρκετά την κακοσμία του στόματος, ενώ η αλκαλική της δράσηελαχιστοποιεί την δράση των οξέων του στομάχου που προκαλούν αυτήν την κακοσμία.
  • Το ζεστό έγχυμα της Λουΐζας είναι φημισμένο για τις αφροδισιακές του ιδιότητες γιατί δημιουργεί υπεραιμία και αύξηση της ροής του αίματος.
  • Το αιθέριο έλαιο του φυτού χρησιμοποιείται και στην αρωματοποιία, ζαχαροπλαστική, ποτοποιία λόγω της ιδιαίτερης μυρωδιάς του.

 15) Μάραθος ( ή φοινόκιο)

250px-Fennel

Ο μάραθος (ή το μάραθο) είναι ποώδες και αρωματικό φυτό. 

Ο μάραθος χρησιμοποιείται στη μαγειρική και στη φαρμακευτική και περιέχει μαγνήσιο, ασβέστιο, και μεταλλικά άλατα. Είναι διουρητικό, ουδετεροποιεί το δηλητήριο των μανιταριών, ανοίγει την όρεξη, είναι χωνευτικό και διευκολύνει τη γαλουχία.

Το αφέψημα του μάραθου μαλακώνει το βήχα, κάνει καλό στη βρογχίτιδα, μειώνει τη χοληστερίνη, το σάκχαρο, τον πονόκοιλο, και βοηθά στην κακοσμία του στόματος και στο χάσιμο βάρους.

Χρησιμοποιείται ωμό στις σαλάτες και σάλτσες. Μαγειρεμένο με κρέας ή θαλασσινά και σε χορτόπιτες, δίνει άρωμα και γεύση.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΟΜΩΣ! Τα βότανα δεν είναι φάρμακα και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να τα αντικαθιστούμε ειδικά αν έχουμε κάποιο πρόβλημα θα πρέπει να συμβουλευόμαστε το γιατρό μας!

Το άρθρο θα συνεχιστεί και θα ολοκληρωθεί τις επόμενες ημέρες με τα υπόλοιπα βότανα…!!

 Πηγή πληροφοριών και φωτογραφιών και από το βιβλίο «Το αλφαβητάρι των βοτάνων»

 

loading...
Δείτε επίσης:  Δεντρολίβανο: ένα υπέροχο και ωφέλιμο μυρωδικό με άρωμα Μεσογείου!
Share This Post!

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται.